ព័ត៌មានជាតិ

ឈ្វេងយល់អំពីប្រវត្តិ និងអត្ថន័យការឡកម៉ុងសាយ នាំហុងស៊ុយលើករាសី ក្នុងឱកាសបុណ្យចូលឆ្នាំចិន​

image



ភ្នំពេញ៖ ម៉ុង​សាយ ​ត្រូវ​បាន​សម្តែង​ឡើង​នៅ​ក្នុង​ពេល​បុណ្យ​ចូល​ឆ្នាំ​ចិន និង​ពិធី​បុណ្យ​ប្រពៃណី​របស់​ជនជាតិ​ចិន​មួយ​ចំនួន​។ ការ​រាំ​ឡក​ម៉ុងសាយ​ក៏ត្រូវបាន​ធ្វើ​ឡើង​សម្រាប់​ឱកាស​ពិសេស​ផ្សេងទៀតដូចជា ​ការ​បើក​សម្ពោធ​ហាង​ថ្មី ការ​ប្រារព្ធ​ពិធី​បុណ្យ​ពិសេស​ណា​មួយ​ក្នុង​ពិធី​មង្គលការ ឬ​​ទទួល​ភ្ញៀវ​កិត្តិយស។

ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរដែលជាប់សែស្រឡាយចិនមានជំនឿថា ម៉ុងសាយគឺជាតំណាងសត្វតោដែលមានឫទ្ធិខ្លាំងក្លា អាចបណ្ដេញ ឬកម្ចាត់ភាវៈអាក្រក់ឧបទ្រពចង្រៃទាំងពួងដើម្បីនាំមកនូវសិរីសួស្ដី នាំលាភនាំជ័យក្នុងឆ្នាំថ្មី។ ចំពោះការរាំម៉ុងសាយមួយគេត្រូវការឲ្យមានអ្នករាំចំនួនពីរនាក់ ដោយម្នាក់នៅក្បាលតោ និងម្នាក់ទៀតនៅកន្ទុយតោ ហើយអ្នករាំម៉ុងសាយគេមិនងាយនឹងឃើញមុខទេ ព្រោះគ្របជិតដោយសម្លៀកបំពាក់តោ។

តាមរយៈអ្នកសិក្សាស្រាវជ្រាវផ្នែកវប្បធម៌ចិន បានឲ្យដឹងថា ប្រពៃណីទំនៀមទម្លាប់នេះគឺ ជនជាតិចិនបានធ្វើតៗគ្នាទៅតាមការនិទានរឿងរបស់ដូនតា ឬកុងម៉ាប្រាប់តៗពីមួយជំនាន់ទៅមួយជំនាន់ដែលគេជឿថា ការឡកម៉ុងសាយជាការនាំហុងស៊ុយលើករាសីបណ្ដេញឧបទ្រពចង្រៃក្នុងឆ្នាំចាស់ចេញឲ្យអស់ ហើយនាំមកនូវសំណាងល្អក្នុងឆ្នាំថ្មី។

ចំពោះការឡកម៉ុងសាយនេះ មិនមែនមានជំនឿតែពលរដ្ឋសាមញ្ញនោះទេ សូម្បីតែអ្នកជំនួញ ក្រុមហ៊ុនធំៗមួយចំនួនក៏មានជំនឿដូចគ្នានេះផងដែរ និងបានធ្វើពិធីឡកម៉ុងសាយដែលមានភាពទំនើប និងអស្ចារ្យ ដែលធ្វើឲ្យមានការទាក់ទាញដល់អ្នកទស្សនាថែមទៀតផង និងរំពឹងថា នឹងធ្វើឲ្យការរកស៊ីរបស់ពួកគេទទួលបានជោគជ័យ និងរីកចម្រើនជាលំដាប់។

គួរកត់សម្គាល់ដែរថា ការ​ឡកម៉ុង​សាយ​នៅ​ក្នុង​ថ្ងៃ​ចូល​ឆ្នាំ​ចិន​ ​តែង​​មាន​​បុរស​មួយ​ក្រុម​​រូប​រាង​មាំ​មួន ​​ដើរ​លោត​ម៉ុង​សាយ​​​ដើម្បី​សុំ​លុយ​​បរិច្ចាគពី​អ្នក​ភូមិ​ (ស្រដៀងនឹងរបាំត្រុដិខ្មែរ ដែលក្រុមរបាំសុំបរិច្ចាគថវិកាតាមភូមិដូចគ្នា) ​ដោយ​ក្នុង​នោះ​​មាន​​បែង​ចែក​ជា​ ក្រុមលេងភ្លេងកំដរ​ ​ក្រុមពាក់​ក្បាល​តោ ​ស្លៀក​​ឈុត​តោ​ និង​មនុស្ស​ពាក់​មុខ​តាប៉ិ​ញញឹម​​កាន់ផ្លិត​។ បន្ទាប់​មក​ក៏​នាំ​គ្នា​​ដើរ​តាមដង​ផ្លូវ​នានា​​ក្នុង​ភូមិ​ស្រុក​​។ លុះ​អ្នក​ភូមិ​បាន​ឮ​សំឡេង​ស្គរ​ នឹង​​នាំ​គ្នា​ចេញ​មក​ដោយ​យក​ស្រោមសំបុត្រ​​អាំង​ប៉ាវ​​ ទៅ​​ចង​នៅ​លើ​បង្គោល​ឈើ​ខ្ពស់​ៗ​​ ដើម្បី​ឲ្យ​ក្រុម​អ្នក​លោត​ម៉ុង​សាយ​​ឡើង​ទៅយក​ ដែល​នេះ​ជា​ទំនៀម​ទម្លាប់​មួយ​​ដ៏​សែន​រីក​រាយសម្រាប់ប្រជាជានចិន។​

សូមជម្រាបថា ការ​ឡកម៉ុង​សាយ​ ភាសាអង់គ្លេសហៅ «Lion Dance» ​មិនមែនរបាំ​នាគក្នុងភាសាអង់គ្លេសថា «Dragon Dance» នោះទេ។ ​ម៉ុង​សាយ​ត្រូវ​ការ​មនុស្ស​តែ​ពីរ​នាក់​ទេ ​ផ្ទុយ​ពីរ​បាំ​នាគ​ដែល​គេ​ត្រូវ​ការ​មនុស្ស​ច្រើន។

​បើតាមលោកបណ្ឌិត ជា មុនីឫទ្ធិ ប្រធានសមាគមអ្នកស្រាវជ្រាវវឌ្ឍនភាពកម្ពុជាចិន បានឲ្យដឹងថា ប្រជាពលរដ្ឋមានជាប់សែស្រឡាយចិន ធ្វើពិធីឡកម៉ុងសាយឬហៅថា«របាំសត្វតោ» ​បង្កប់នូវអត្ថន័យចំនួន៤នៅប្រពៃណីជនជាតិចិន រួមមាន ១- របាំតោជាការបង្ហាញនូវឫទ្ធានុភាពនៃអំណាចស្តេចសត្វគ្រប់គ្រងដែនដី ដែលជាការរំលេចថា ការឡកម៉ុងសាយ ឬការសម្តែងរបាំតោ គឺជាការផ្តល់នូវឫទ្ធានុភាពនៃអភិបាលកិច្ចលើដែនដី និងមុខរបរ។ លោកថា សត្វតោត្រូវបានគេយកទៅដាក់តាំងនៅមុខខ្លោងទ្វារដើម្បីបញ្ជាក់ពីអំណាចរបស់ម្ចាស់លំនៅស្ថាន។ របាំនេះក៏ជាការឆ្លុះ បញ្ចាំងពីគុណតម្លៃនៃអរិយធម៌ចិនដែលមានអាយុកាលជាង៥ពាន់ឆ្នាំ ដើម្បីរួម ចំណែកជាមួយអរិយធម៌នៃប្រជាជាតិដទៃ ដូចទៅនឹងគំនិតផ្តួចផ្តើមអរិយធម៌សកលដែលបានផ្តួចផ្តើមដោយលោក ស៊ីជិនពិន ​ប្រធានរដ្ឋចិន កាលពីថ្ងៃទី១៥ ខែមីនា ឆ្នាំ២០២៣។ ទី២-របាំតោជាការបង្ហាញនូវអំណាចបន្លាចសត្វដទៃ ដែលជាការឆ្លុះបញ្ចាំងពីអំណាចនៅក្នុងការដេញឧបទ្រពចង្រៃដែលអាចយាយីដល់យើង ហើយផ្តល់មកវិញនូវកាលានុវត្តភាពនៃការអភិវឌ្ឍប្រៀបដូចជាគំនិតផ្តួចផ្តើមសន្តិសុខសកលដែលបានរួមចំណែកយ៉ាងសកម្មដល់បេសកកម្មថែ រក្សាសុខសន្តិភាពពិភពលោក។
ទី៣- របាំតោជាការបង្ហាញនូវមន្តស្នេហ៍នៃការទាក់ទាញ ដែលជាការរេរាំពត់ពេនរបស់សត្វតោនៅក្នុងការឆក់យកមនោសញ្ចេតនា និងមិត្តភាពដែលរួមគ្នានៅក្នុងរង្វង់នៃការអភិវឌ្ឍ ប្រៀបដូចជាគំនិតផ្តួច ផ្តើមអភិវឌ្ឍសកលដែលបានផ្តួចផ្តើមដោយប្រទេសចិន។ និង៤- របាំតោជាការបង្ហាញនូវកម្លាំងសាមគ្គីភាព ដែលជាការរំលេចពីជីវភាពរស់នៅរបស់សត្វតោដែលតែងធ្វើការងារជាក្រុម ហើយដែលជនជាតិចិនយល់ថា មានតែការគ្រប់គ្រងជាលក្ខណៈប្រព័ន្ធជាលក្ខណៈប្រទាក់ក្រឡាគ្នា ទើបទទួលបានជោគជ័យ ដូចជាអ្នកដែលរាំរបាំមានការស្រុះគ្នានៅគ្រប់ចលនាទាំងអស់ ហើយជនជាតិចិនយល់ថាមានតែយើងរួមគ្នាបន្ថែមពន្លឺដល់គ្នាទៅវិញទៅមក ទើបក្លាយជារស្មីបំភ្លឺផ្លូវកាន់តែចែងចាំង។

យោងតាមការស្រាវជ្រាវ ចំពោះប្រវត្តិមួយ​ក្នុងចំណោមប្រវត្តិ ៤ នៃការកើតឡើងរបាំម៉ុងសាយ ​កាលពី​ព្រេង​នាយ​មាន​រឿង​ដំណាល​ថា កាល​ពី​រាប់​រយ​ឆ្នាំ​មកហើយ មាន​ភូមិ​តូច​មួយ​ត្រូវ​គំរាម​កំហែង​នៅ​ថ្ងៃ​ចូល​ឆ្នាំ​ថ្មី ដោយ​ក្រុម​ចោរ​ព្រៃដែល​តែង​ខ្លួន​ជា​សត្វ​ព្រៃ​ចម្លែកៗ។ ក្រុម​ចោរ​បាន​បន្លាច​ប្រជាជន​ឲ្យ​រត់​ចេញពីផ្ទះ និងលួច​របស់​របរ​ ព្រមទាំងដី​ស្រែ​ចម្ការពួកគេផងដែរ។ ដោយសារ​អត់​ឃ្លាន អ្នក​ភូមិ​ក៏​បាន​ងើប​ឈរ​ប្រឆាំង​នឹង​ក្រុម​ចោរ​ព្រៃ​មិន​ស្គាល់​មុខ​នោះ និង​បាន​បង្កើត​សម្លៀកបំពាក់​ក្លែង​ក្លាយ​មួយ​ដែល​តំណាង​ឲ្យ​ម៉ុងសាយ (សិង្ហ ឬ តោ) រហូតក្លាយជាប្រពៃណីតរៀងមក៕


អត្ថបទ៖ CNC